Heeft u vragen of interesse in een gesprek?

Klik hier en stuur een email om kennis te maken (gratis)
 

“Struisvogel-modus”

Posted · Reactie toevoegen

StuisvogelMeestal sta ik echt wel met twee benen op de aarde. En accepteer dat de wereld is zoals hij is. Althans dat dacht ik altijd. Tot ik deze week mezelf realiseerde dat ik soms ook best een goede struisvogel kan zijn. En heerlijk van tijd tot tijd voor sommige zaken m’n hoofd in het zand steek.

Ik ben gezegend met twee prachtige kinderen, waarvan één zeer moeilijk lerend is. Dat levert natuurlijk best wel eens wat uitdagingen op maar (tegelijkertijd) ook heel veel zegeningen.Het is namelijk een prachtig kind, heel sociaal voelend en zorgzaam. En met een geweldig gevoel voor humor. We genieten heel wat af. En dat is natuurlijk niet altijd (maar hoort dat niet gewoon bij het hebben van kinderen?!). We proberen het gezinsleven zo gewoon mogelijk te laten zijn, binnen de mogelijkheden die hij heeft.

Echter heel soms wordt ik toch weer met m’n neus op de feiten gedrukt. Als er een of andere instantie weer een aantal (bij voorkeur wetenschappelijke of statistisch significante) cijfertjes eist. En dan komen er weer tests aan te pas met de bij behorende uitslagen en beschrijvingen. En dan heeft de optimist in mij, het even moeilijk. Tenslotte is het IQ laag en ook in de beschrijving staan niet alleen maar lofuitingen….Pffffff!!!!

Dit lees ik dan (zo snel als ik kan) even door. En stuur het snel door naar de betreffende instanties en ga vervolgens in de struisvogel-modus. Dan negeer ik al deze negatieve stukken, kijk zelf naar wat ik zie. Ik zie een prachtig puber-kind met een hartje van 8 jaar oud. En zo benader ik dit kind. Op zijn niveau en met zijn vaardigheden. En dan hebben we toch veel lol samen! Het heeft voor mij geen nut om te kijken naar alles wat dit kind niet kan. Ik richt me liever op alles wat er wel kan en ga daarmee aan de slag…Dat maakt voor mij het heel wat gezelliger in huis.

Ik accepteer wat kan en niet kan. En probeer van daar uit te werken aan wat we nog kunnen aanleren en verduidelijken. Dat geeft hem ook een gevoel dat hij ok is zoals hij is (en dat is hij zeker!). En stapje voor stapje worden er nieuwe vaardigheden aangeleerd (eieren bakken bijvoorbeeld).

En tenslotte: wat zeggen die cijfertjes over hoeveel liefde iemand in z’n hart heeft, hoe warm, sociaal en zorgzaam iemand is of hoeveel humor hij heeft….Niets toch? En toch zijn dit de aspecten die een wereld leefbaar maken, volgens mij. Daar kunnen we nooit  teveel van hebben!?!

Het is mijn droom en mijn missie om mensen te ondersteunen op hun levenspad.
In de hoop dat ze meer innerlijke rust zullen vinden, meer balans en daardoor meer plezier in hun leven.

Giselle Van de Rovaart